# Vergoedingen onbelast, maar fiscaal gezien loon

- Link: https://www.gsaccountants.nl/vergoedingen-onbelast-maar-fiscaal-gezien-loon/
- Published: 2025-04-24T04:00:00+00:00

Sinds de invoering van de werkkostenregeling (WKR) in 2011 is het loonbegrip in 
de loonbelasting verruimd. Werkgevers kunnen sindsdien vergoedingen en verstrekkingen
aanwijzen als eindheffingsbestanddeel. Daardoor blijven ze onder voorwaarden onbelast,
bijvoorbeeld via gerichte vrijstellingen of de vrije ruimte. Fiscaal gezien blijven
dit soort posten wél gewoon loon. De aanwijzing als eindheffingsbestanddeel verandert
daar niets aan. De Hoge Raad heeft onlangs bevestigd dat de kwalificatie als loon
ook doorwerkt in andere regelingen waarin het loonbegrip centraal staat. In die 
casus ging het om de pseudo-eindheffing bij excessieve vertrekvergoedingen. 

In 2018 beëindigt een onderneming de dienstbetrekking met een werknemer die in aanmerking
komt voor de 30%-regeling. De werknemer ontvangt in 2018 en 2019 vertrekvergoedingen
zoals gedefinieerd in de Wet op de Loonbelasting. Om de hoogte van vertrekvergoedingen
te bepalen, wordt gebruikgemaakt van het zogenoemde toetsloon. Het toetsloon berekent
het gemiddelde loon van de werknemer over een bepaalde periode. Dit dient als maatstaf
voor de maximaal toelaatbare vertrekvergoeding. 

De vertrekvergoeding volgt een specifiek belastingregime:

 * tot een drempel van 50% van het toetsloon (met een maximum van € 75.000) wordt
   de vergoeding belast tegen het normale loonbelastingtarief; 
 * het deel boven de drempel van 50% wordt belast tegen een bijzonder hoog tarief
   van 75%.

Het kernpunt van het gechil bij de Hoge Raad is of de extraterritoriale vergoedingen
die onder de 30%-regeling vallen, en waarvoor geen eindheffing bij de werkgever 
plaatsvindt, moeten worden meegenomen bij de berekening van het toetsloon. De Hoge
Raad oordeelt dat deze vrijgestelde vergoedingen wel degelijk onderdeel moeten uitmaken
van de berekening van het toetsloon. Hiermee vernietigt de Hoge Raad het eerdere
arrest en de uitspraak van zowel het hof als de rechtbank. 

De praktische gevolgen van dit arrest zijn aanzienlijk voor werkgevers. Zij moeten
nu bij de berekening van vertrekvergoedingen rekening houden met alle loonbestanddelen,
inclusief de onder de 30%-regeling vrijgestelde vergoedingen. Dit kan leiden tot:

 * hogere belastingheffing bij vertrekvergoedingen; 
 * een noodzaak tot herberekening van eerdere vertrekvergoedingen; en
 * ingrijpende aanpassingen van administratieve processen rond expatvergoedingen.

Bron: Hoge Raad | jurisprudentie | ECLI:NL:HR:2025:508 | 03-04-2025