# Pand verkocht aan dga voor te laag bedrag: winstcorrectie bij bv terecht aangebracht

- Link: https://www.gsaccountants.nl/pand-verkocht-aan-dga-voor-te-laag-bedrag-winstcorrectie-bij-bv-terecht-aangebracht/
- Published: 2022-05-12T04:00:00+00:00

Wanneer vaststaat dat niet de vereiste aangifte is gedaan, leidt dat tot omkering
en verzwaring van de bewijslast. Dat betekent dat een beroep van de belastingplichtige
tegen de uitspraak op bezwaar ongegrond wordt verklaard, tenzij is gebleken dat 
en in hoeverre de uitspraak op het bezwaar onjuist is. Een belastingplichtige heeft
niet de vereiste aangifte als door een inhoudelijk gebrek in de aangifte de berekende
belasting zowel absoluut als relatief aanzienlijk te laag is. Daarbij geldt dat 
de belastingplichtige zich er ten tijde van het doen van de aangifte van bewust 
moet zijn geweest dat door het inhoudelijke gebrek in de aangifte een aanzienlijk
bedrag aan verschuldigde belasting niet zou worden geheven. De bewijslast, dat de
vereiste aangifte niet is gedaan, rust op de inspecteur. De inspecteur dient bij
het vaststellen van de aanslag uit te gaan van een redelijke schatting van het belastbare
bedrag.

Winst uit onderneming is het bedrag van de gezamenlijke voordelen die worden verkregen
uit een onderneming. Bij het bepalen van de winst komen uitdelingen van winst niet
in aftrek. Volgens vaste jurisprudentie is een winstuitdeling een bevoordeling van
de aandeelhouder als zodanig, die kan plaatsvinden uit winst of winstreserves van
de vennootschap of in het vooruitzicht van te maken winst. Zowel de aandeelhouder
als de vennootschap moet zich bewust zijn van de bevoordeling. De aandeelhouder 
moet de bevoordeling in zijn hoedanigheid van aandeelhouder hebben aangenomen. Een
voorbeeld van een winstuitdeling is een verkoop door de vennootschap van een vermogensbestanddeel
tegen een te lage prijs.

Volgens de Belastingdienst was sprake van een winstonttrekking bij een vennootschap
die een showroom verkocht aan haar aandeelhouder. De verkoopprijs bedroeg € 670.000.
Volgens de Belastingdienst was de waarde veel hoger. In de taxatie, die als basis
voor de verkoopprijs had gediend, was het deel van de showroom, dat werd verhuurd
aan een bedrijf van de aandeelhouder en zijn zoon, niet meegenomen. Uitgaande van
de huuropbrengst van dat deel was de waarde van de showroom beduidend hoger dan 
de verkoopprijs. Gezien de omstandigheden leed het voor de rechtbank geen twijfel
dat de vennootschap en haar aandeelhouder zich daarvan redelijkerwijs bewust hadden
moeten zijn. De rechtbank vond de door de Belastingdienst veronderstelde waarde 
van de showroom echter niet aannemelijk gemaakt. De rechtbank stelde de waarde van
de showroom in goede justitie vast op € 815.000. Dat leidde tot een winstcorrectie
bij de vennootschap van € 145.000.

In hoger beroep onderschreef Hof Amsterdam het oordeel van de rechtbank dat de inspecteur
heeft voldaan aan zijn bewijslast dat de vereiste aangifte niet was gedaan. Het 
hof deelde ook het oordeel van de rechtbank dat de inspecteur met zijn schatting
van de belastbare winst de grenzen van de redelijkheid heeft overschreden. Het taxatierapport,
dat de inspecteur tot uitgangspunt had genomen, was gebaseerd op aanvechtbare of
onjuiste veronderstellingen.

Het hof heeft de waarde van het pand in goede justitie vastgesteld. Daarbij kwam
het hof uit op een hogere waarde dan de rechtbank. Het hof stelde de waarde vast
op € 925.000. De winstcorrectie kwam daarmee uit € 255.000.

Bron: Gerechtshof Amsterdam | jurisprudentie | ECLINLGHAMS20221132, 21/00278 | 11-
04-2022
