# Conclusie AG aanwijzing als eindheffingsbestanddeel

- Link: https://www.gsaccountants.nl/conclusie-ag-aanwijzing-als-eindheffingsbestanddeel/
- Published: 2023-08-10T04:00:00+00:00

Binnen de werkkostenregeling kan de werkgever vergoedingen en verstrekkingen aanwijzen
als eindheffingsbestanddeel. Voor zover over de vergoeding of verstrekking loonbelasting
is verschuldigd, komt deze voor rekening van de werkgever bij aanwijzing als eindheffingsbestanddeel.

De Advocaat-generaal bij de Hoge Raad (AG) heeft een conclusie gewijd aan de aanwijzing
als eindheffingsbestanddeel. In de conclusie gaat de AG in op de vraag of de verwerking
van een loonbestanddeel als individueel werknemersloon in de loonadministratie aan
die aanwijzing in de weg staat. Verder bespreekt de AG of de aanwijzing als eindheffingsbestanddeel
na het genietingstijdstip kan plaatsvinden en hoe een inhoudingsplichtige een geschil
over de gebruikelijkheid van een aanwijzing in de bezwaar- en beroepsfase kan brengen.

De procedure heeft betrekking op bedragen die een werkgever heeft betaald als tegemoetkoming
voor de tegenvallende resultaten van een gewijzigde pensioenregeling. De Belastingdienst
heeft het verzoek van de werkgever om de tegemoetkomingen als eindheffingsbestanddeel
te mogen aanwijzen afgewezen. Volgens de inspecteur is niet aan de gebruikelijkheidstoets
voor de aanwijzing voldaan. De werkgever heeft vervolgens de tegemoetkomingen tot
een bedrag van € 2.400 aangemerkt als eindheffingsbestanddeel en het meerdere als
individueel werknemersloon in de salarisadministratie verwerkt.

De AG is van mening dat de aanwijzing als eindheffingsbestanddeel volgt uit de afspraken
tussen werkgever en werknemer. De verloning als individueel loonbestanddeel staat
daar in beginsel niet aan in de weg. Bij wijze van foutherstel kan een als eindheffingsbestanddeel
aangewezen, maar individueel verloonde vergoeding, alsnog naar eindheffingsloon 
worden gecorrigeerd. De wijze van verloning vormt een vermoeden omtrent de aanwijzing.

De AG concludeert verder dat uit de wettekst niet voortvloeit dat een loonbestanddeel
na het genietingstijdstip niet meer als eindheffingsbestanddeel kan worden aangewezen.
Deze beperkende voorwaarde vloeit voort uit de systematiek van de werkkostenregeling
als bruteringsregeling.

Volgens de AG kan de inhoudingsplichtige een geschil over de gebruikelijkheid van
een aanwijzing in de bezwaar- en beroepsfase brengen zonder het gevaar van boetes
en belastingrente door te verzoeken om een naheffingsaanslag. Ook kan de inhoudingsplichtige
een vergoeding aanwijzen, individueel verlonen en na afloop van de procedure bij
wijze van foutherstel als eindheffingsloon verwerken.

De AG geeft de Hoge Raad in overweging de beroepen in cassatie ongegrond te verklaren.

Bron: Hoge Raad | Conclusie AG | ECLINLPHR2023671, 22/01503, 22/01504, 22/01507 
| 06-07-2023